sosyomat.com

Yasasıdır bu insanın korkma!
Çelişkilerle yaşarlar
Herbir çekişki bir yanlış,
Her bir yanlış bir nefret doğurur
Ama öğreneceksin yaşamayı
Her bir düşüncen artık önyargıya dönüşecek
Ne olacagını önceden tahmin edip bileceksin
Fakat sadece öyle zannedeceksin
Bunuda anladığın zaman gerçeklerle yaşamayı
öğreneceksin
Ama anladım zannedip hala hayaller içinde kalacaksın
Sonra ise
Ömrünün yettiği kadar değil..
Ömrünün yetmediği kadar sevecek;
Hayallerle yaşayıp gerçeklerle öleceksin...

nice..

Alışkanlıklarımın başrolünü üstlendiğinden beri…
Rüya fakiri değilim artık!
Umudunla taçlandırıyorum zafer sandığım yalnızlıklarımı
Yıldızları oyuncak yapıyorum adınla büyüttüğüm çocuğa
Güneşi sıvazlatıyorum imkansızlığa aldırmadan
Ve bir de silüetini gözlüyorum, koşuyorum sağa sola,boşluktan daha öte boşluk olsa da…
Rüya ya!

aslında sakladığım bişeyler var,
altından kalkamayacağın.
keskin kenarlarınla kanatmaya çalıştığın,
başaramadığın.

sakladığım bişeyler var,
içinde sen olan.
öldürmeye çalıştığım,
ama başaramadığım.

hatırladıklarım üzerine,
düşünmek nedir bilir misin?
ya da yok olmak uğruna varolabilmek?
tenini acıtır mı?

mavi denizlere dalarken gözlerin,
ve rüzgar fısıldarken kulağına,
için ürperirken
beni hatırlayabilecek misin?

şerefine...

ben ayda doğdum
andromeda'da büyüdüm
onun içindir karanlığa anne deyişim!

ben, giyotin bıçağındaki kanı silen adam!
ve ben, o bıçakta okşarım ağlayarak her sabah
ölü doğmuş kızımın lepiskalarını!

sonra
bir çocuk bayılır ırmak kenarında,
yanı başında kocaman bir midilli heykeli!

hep bir varmış da hiç yokmuş mesela!

ama! akdeniz buğusu sarmış gözlerindeki vadiyi
sen değil miydin oysa, eğilerek öpen alnından
gece trenlerinde uyuyan yeniyetme gladyatörleri!

yani, benim depremimde yalnızca puhular öter!
benim sesimde gizlenir bütün büyük firariler
kapımda bin, hatıralarımda yüz bin kilit!

üstümü senden çaldığım ömrün cilveleri örter!

küçük iskender